23-10-06

Why oh why?

De voorbije week hebben we op het werk weer een staaltje van management- en/of bestuursgeklungel meegemaakt.

 

Ten eerste werd er in kader van het diversiteitproject een beslissing genomen. Het diversiteitproject is een engagement waarbij de dienstverlening wordt gewaarborgd door ‘een varia aan mensen’. Een gehandicapte homoseksuele zwarte Cubaan die Russisch praat als het ware. Uit het voorbereidend onderzoek is echter gebleken dat (enkelen uit) de bevolking zich ‘ongemakkelijk’ voelen bij de dienstverlening door zij-die-niet-zijn-zoals-alle-anderen. Met als resultaat dat er een beslissing is genomen dat iedere dienstverlener wat ‘neutraler’ moet zijn, geen ‘opzichtige of storende’ tekens of kledij mag dragen’, zich moet gedragen als de rest van de maatschappij. Gaande van de –nu al klassieke hoofddoeken- tot –ja hoor- religieuze kentekens, piercings, blote buiken, etc.

 

Awel, hier krijg ik het sch*$t van. Die Big Brother-toestanden waarbij elke vorm van individualiteit wordt gefnuikt, dat is om spasmen van te krijgen. Nog even een we moeten een variante van een Davidsster dragen. Als ik dienstverlening wil, dan wil ik dit op een correcte manier, op een juiste manier en als het nog even kan, op een snelle manier. Als die vorm van dienstverlening aan mij wordt gegeven door een getatoeëerde islamiet met blauw haar, so be it! Maar als ik dit niet krijg vanwege een dresscode en omdat er een manneke met een Hugo Boss-kostuum voor mij staat die met de glimlach niets zinnig zegt en doet, dan kunnen we evengoed met zijn allen naar de Middeleeuwen gaan. Jammer genoeg denken onze bestuurs- en beleidsleden wel zo. Om dan nog maar te zwijgen van die enkele oerconservatieve inwoners.

 

Ten tweede werd een rechtstreekse collega op de hoogte gebracht dat haar contract op 1 november zal worden opgezet naar een 4/5. Zomaar. Zonder te vragen aan haar of dit financieel haalbaar is voor haar. Zonder te vragen aan het diensthoofd of dit haalbaar is voor de werking dienst. Zomaar. Hoe het systeem van contracten en vervangingscontracten in elkaar zit zou me te ver leiden. Maar de manier waarop een beslissing is genomen en hoe de beslissing werd meegedeeld is hemeltergend. Een mens is een nummer. Een economisch gegeven. Elke vorm van loonbesparing wordt aangegrepen. Mensen dien bijdragen tot een betere dienstverlening en zich de naad uit het lijf werken, worden genegeerd. De superopperhoofden echter die niets bijdragen tot de wondere wereld van dienstverlening en die een flinke euro per maand opstrijken, worden getolereerd…maar alleen door henzelf.

Schande, dat is het. Feodale toestanden…wat ons naadloos weer terugbrengt in de Middeleeuwen.

 

 

 

 

22:46 Gepost door dementor69 in Frustratie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

...Sad but true...En dan hebben we het nog niet over diegenen die de kunst van het 'werk afschuiven' naar een hoger niveau tillen. Systeem paraplu weetjewel...

Gepost door: PlasticCastle | 24-10-06

De commentaren zijn gesloten.