30-04-07

MOVIE: THE CURSE OF THE GOLDEN FLOWER

In bijna 2 uren wordt de toeschouwer ondergedompeld in een Aziatische mix van Shakespeare en klassieke Griekse tragedies: bedrog, incest, jaloezie, overspel, broedermoord, vaderhaat, moederliefde en oorlog. Zhang Yimou scoort met deze film zeker geen triple: het magistrale Hero balanceerde tussen een ingenieus plot en wervelende actiescènes. De opvolger, The House Of The Flying Daggers, was weliswaar een lightversie ervan maar vertoefde ver boven de cinematografische middelmaat. The Curse Of The Golden Flower bengelt echter op een slappe koord: de typische Oosterse overacting geeft namelijk onze Westerse geest niet de kans om zich 100% in te leven in de getoonde intriges. Maar als troostprijs kan men duimen en vingers aflikken aan de overweldigende decors en dito kostuums, de Verboden stad als adembenemende locatie, het dagelijkse feodale leven in een paleis, de uitgekiende camerastandpunten, de weinige maar subtiele actiescènes en een megaveldslag op het einde. Zo erg was die vloek dan uiteindelijk toch niet.

 

***

 

23:57 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22/04/2007_ANTWERP 10 MILES

Proloog. Doordat men de Antwerp Marathon alle belangrijke invalswegen laat kruisen, staan de deelnemers van de 10 Miles van heinde en verre in de (auto)file. Gelukkig had ik mijn fiets op het dito rek geplaatst. Een korte maar stevige fietsrit was het gevolg om te eindigen aan de fietserstunnel waar de aanwezigen…in de (fiets)file stonden. Een snelle omkleedbeurt, een rush naar de (rugzak)vestiaire en ik kon gaan plaatsnemen in de…(lopers)file. De klok tikt af naar 15u00.

O KM. Het startschot knalt, ik blijf staan. Andere zaken dan dit kan men namelijk niet doen wanneer men in de massa staat. Na was geduw en positie kiezen, kan ik eindelijk beginnen te lopen. Het is warm, traag starten is dus de boodschap.

6 KM. Om de flessenhals aan de Waaslandtunnel te vermijden, loopt de massa nog een extra rondje. Een reeks deelnemers kiezen voor de middenberm, ik volg ze: veel rustiger en beter voor de knieën. De groep draait af naar de tunnel: een gejuich alom stijgt op.

Terwijl de recreatieve lopers richting binnenstad lopen, komen de profs al de tegengestelde richting uit. Een daverend applaus was het gevolg.

10 KM. Tussentijd op een grote chronometer: 58’. Da’s traag, alleszins trager dan vorig jaar. Maar ik voel me goed. Geen krampen, geen vermoeidheid, geen levensvragen à la ‘waarom ik?’. Mijn tempo blijft gelijk wanneer ik de Meir, Groenplaats en Grote Markt doorkruis.

12 KM. De tunnel wordt voor de tweede keer ingedoken. Nu maak ik deel uit van de groep die richting Linkeroever lopen, wanneer er nog steeds mensen richting binnenstad trekken. Ook nu barst het applaus uit.

16 KM. De finish is in zicht. Een laatste eindspurt is hier op zijn plaats. Met een glimlach kom ik over de witte lijn. Moe maar voldaan neem ik de aangeboden sportdranken aan. Een stevige fietsrit stond nog voor de boeg.

 

Mijn (gecorrigeerde) eindtijd zou uiteindelijk iets meer dan 1u31’ bedragen: 4’ trager dan vorig jaar. Maar ik ben vooral tevreden dat ik veel slimmer heb gelopen, niet oververhit of uitgedroogd ben geweest en geen blessures heb gehad. Afspraak volgend jaar?

23:42 Gepost door dementor69 in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-04-07

WHAT COMES AROUND, GOES AROUND...

De week zoeft naar zijn einde. Dingen die gebeurd zijn. Dingen die nog moeten gebeuren.

 

Neem nu de staking op Zaventem. Volgens de vakbond ‘wegens het ontbreken van enig communicatiecultuur tussen leidinggevende en werknemers’. Nogal een geluk dat zij over een degelijke communicatiecultuur beschikken en alles zonder boe of bah platleggen. Een recht kan men gebruiken, of in dit geval, misbruiken.

 

Of wat te zeggen over the one-person-shooter in Virginia, USA. In het land waar elke randdebiel zonder enige gegronde controle en dito doorlichting zich een wapen kan verschaffen, was dit te verwachten. En wordt dit dagelijkse kost. Geloof me maar.

 

Soit, terug naar mijn minirealiteit. Zondag 10 Miles Antwerpen. Eigenlijk mocht ik niet meer lopen. Een niet verzorgde kuitkwetsuur zal me vroeg of laat wel te parten spelen. Maar thuis blijven, no way! Beperkt trainen, zowel qua afstand als hoeveelheid; goede stretch voor én na, en voor de rest rusten. Het zal wel lukken. Hoop ik.

 

Zondag naar het optreden van Chris Isaak. Het gaan bekijken en beluisteren van een man die de kaap van 50 jaar heeft overschreden, laat een bedenking op mij los dat ik stilaan ook een oude muziekzak aan het worden ben. Hoewel. Eind mei: Wolfmother. Bad ass R’n’R!

16:34 Gepost door dementor69 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-04-07

STAGE: Wim Helsen 'Bij mij zijt ge veilig'_PartyCentrum De Zaete (Yerseke)_ 7/4/2007

Een Vlaming gaan bekijken in Nederland. Dat komt ervan wanneer de man in kwestie wereldberoemd is in eigen land met uitverkochte zalen als resultaat.

Wim Helsen dan. Ik had er eerst geen goed oog in. Zijn ‘Apaus’-typetje in Comedy Casino kon mij absoluut niet bekoren. Zijn ‘Vrienden-van-de-Poëzie’-typetje echter wel. En laat nu net dit typetje zijn dat je te zien en te horen krijgt in ‘Bij mij zijt ge veilig’.

 

Helsen mag men niet catalogeren onder standup-comedy. Hij debiteert een monoloog dat uitblinkt in absurditeit en surrealisme. Een blijkbaar onsamenhangend verhaal over een naakte Bosjesman Rudi (alleen getooid met witte sportsokken), de in salamanders veranderde mensheid en de invasie van 12000 Luxemburgers, wordt afgewisseld met demagogische speeches over de bescherming van de president (hijzelf!) en constante verwijzingen naar de aanwezige vrouwen dat zij hem ‘deemoedig’ mochten pijpen’.

 

Het is ongelofelijk hoeveel zijsprongen hij maakt. En nog ongelofelijker hoe hij terugkeert naar de essentie van zijn verhaal. Na 1,5u was het afgelopen: de tijd was gewoon voorbij gevlogen. Dikke pluim Wim!

 

****

16:02 Gepost door dementor69 in Podium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-07

BabyBoom...

Het nieuws is al een tijdje gekend in de naaste familie en sijpelt nu ook stilaan door in vrienden- en andere kringen. Hoog tijd om ook de blogosfeer van dit wetentje op de hoogte te brengen: *tromgeroffel* ik wordt vader !!! Inderdaad, een nieuw leven gaat ontspruiten! Vanaf eind oktober leven we met ons drietjes…

22:33 Gepost door dementor69 in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-04-07

Walhalla...

25/8/1991.

 

Kiewit, Hasselt - Pukkelpop.

 

Na een zwaar weekend (wacht gelopen van vrijdag op zaterdag (jaja, legerdienst…), heel de zaterdag in Not-So-Free-Record-shop gewerkt en, ’s avonds nog een stevige stap in het uitgangsleven gezet), kwam ik doodmoe de Kiewit-weide opgewaggeld.

 

De –voor mij onbekende- festival-opener, Limbomaniacs, was op het laatste nog vervangen door een nog obscuurder groepje uit Seattle, Nirvana genaamd. Ik herinnerde me vaag hun CD ‘Bleach’ dat een vriend meer dan jaar geleden onder mijn niet geïnteresseerde neus had geschoven.

 

Aangezien ik mijn ticket echter had gekocht voor het beluisteren en bekijken van o.a. Sonic Youth, Frank Black, The Pogues, en The Ramones, leek het door mijn festivalgenoten meegebrachte dekentje een aanlokkelijk alternatief om de dag in te zetten en mijn vermoeidheid weg te slapen.

 

 

Najaar 1991

 

Wereld.

 

De single ‘Smells Like Teen Spirit’ en de CD’Nevermind’ wordt op de wereldbevolking losgelaten. De term ‘grunge’ wordt een begrip. De stad Seattle ook. De platenwereld (her)ontdekt de indie-rock. De modewereld springt gretig mee op de trein.

 

 

5/4/1994

 

Seattle, USA

 

Frontman en icoon Kurt Cobain sterft. Moord? Zelfmoord? Overdosis heroïne? Schot uit jachtgeweer? Weer een X-file voor het nageslacht. CSI bestond toen nog niet (althans niet op TV).

 

 

5/4/2007

 

Hier en nu

 

Een goede raad: als je naar een festival gaat, dan is elk groepje belangrijk. Slapen doe je thuis.

 

15:07 Gepost door dementor69 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-04-07

Open bebouwing...

*UPDATE* Het huis is toch gesloopt!
 
In de stad Chongqing (in het zuidwesten van China) is er nu al een paar weken een vreemd spektakel aan de gang. Voor een nieuw groot bouwproject moesten 282 families plaats ruimen. 281 deden dat zonder morren, maar een voormalige kungfukampioen en zijn gezin weigerden hun huis op te geven. De arbeiders begonnen desalniettemin al te werken, ervan overtuigd dat die ene koppigaard zijn verzet wel zou staken. Resultaat: rond het huis bevindt zich nu een bouwput van tien meter.

 

Toch is de ex-kungfukampioen niet van plan op te krassen, tenzij hij een half miljoen euro én een nieuwe woonst krijgt. De Chinese media hebben nu zijn verhaal ontdekt en maken er een dagelijkse soap van. Bewoners van de stad brengen de man en zijn gezin voedsel, dat langs touwen naar boven wordt gehesen. In internetfora wordt de hele zaak uitgebreid besproken, en beschouwd als een test case voor het nieuwe eigendomsrecht in China, dat deze maand door het Volkscongres goedgekeurd werd. De meeste surfers steunen het gezin.

 

(thx to: http://gva.typepad.com/tomdesmet/)

 

chinees2

12:24 Gepost door dementor69 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-04-07

MOVIE: 300

FLM_b168203

 

 

De slag bij Thermopylae is een veldslag in 480 v. Chr. Tussen enerzijds een alliantie van griekse stadstaten met in de vuur euh speerlinie koning Leonidas en zijn 300 Spartanen, anderzijds de perzen onder leiding van Xerxes I. Sin City-tekenaar Frank Miller waagde zich aan een eigen interpretatie. Blockbusterruikend Hollywood kon het zodoende niet nalaten om hier een verfilming over te maken.

De discussie over deze film focuste zich voornamelijk over het feit dat er een loopje werd genomen met de geschiedenis. De criticasters vergeten echter steeds dat dit een verfilming is van een stripverhaal, om maar te zwijgen dat gedurende de voorbije 2500 jaar ook een loopje werd genomen met de geschiedenis. Alleszins, de Spartanen waren de antieke versie van een universal soldier: gebrainwasht, keihard opgeleid, vreesloos, ijzersterk en gedisciplineerd. Een übermensch als het ware. Inderdaad, voordat hij in de pralinesector opdook, stond Leonidas aan het hoofd van een bende anti-wussies.

De film dan. Niets meer of minder een cinematografisch hoogstandje. Monumentale veldslagen, intense close combats, monsterlijke creaturen, afgehakte hoofden en ledematen en een massa bloed. Dit alles gedrenkt in een hard kleurenpalet, snoeiharde muziek, vertraagde beelden en wollige, opzwepende dialogen.

Geen meesterwerk, helaas. Door de keuze van het stripverhaal, verliest de symboliek van het gevecht veel van zijn waarde. Bovendien werken hoogdravende dialogen alleen maar wanneer men dit heel de film volhoudt. Moderne zinsnedes zoals ‘laat me raden…Xerxes?’ of ‘ik heb een kramp in mijn kuit’ verlagen het niveau. Ook de steeds weerkerende verwijzing naar ‘Grieken’ of ‘Griekenland’ is hemeltergend. Ten tijde van het verhaal had men een trits stadsstaten (zoals Athene en Sparta) die, afhankelijk van de situatie, met of tegenover elkaar stonden. Een ééngemaakt volk kon men dit niet noemen, laat staan benoemen. Ten slotte irriteert me de miscasting en voice-over van Aussie David Wenham, die als kers op de taart nog een Braveheart-epiloog mag afhaspelen. En zo kan ik nog een tijdje verder gaan met detailkritiek.

Kortom, een epische film maar dan met kleine e.

 

***

17:11 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-07

STAGE: Alex Agnew 'Morimos Solamente'_CC Merksem (A'pen)_30/3/2007

Nadat hij jarenlang elke Vlaamse zaal had geteisterd met zijn debuutshow Ka-Boom, staat Alex Agnew terug op het podium met de opvolger Morimos Solamente. Zwarten, Marokkanen, vrouwen, nazi’s, gehandicapten: alles wordt taboeloos door de mangel gedraaid. Geregeld overschrijdt hij een morele grens maar dit zal hem een zorg zijn. De ontelbare keren dat hij tegen het thuispubliek ‘losers’ of ‘fuck you’ zegt, is niet meer te tellen. Als het publiek reageert, anticipeert hij heel snel in een improvisatie waar hij zelf het einde niet van ziet. Herkenbaar zijn zijn dagdagelijkse voorvalletjes zoals de werking van de VAB-helpdesk of het avondwinkelen in de supermarkt. Zijn Duitstalige sneer aan Hitler is dan weer indrukwekkend te noemen. De lachspieren van de aanwezigen worden ruimschoots getraind tijdens deze show. Eén minpunt: 2u non-stop stand-uppen is té lang om geconcentreerd te luisteren. Materiaal schrappen of pauze inlassen is de boodschap.

 

****

 

img_0243_00

 

00:14 Gepost door dementor69 in Podium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |