26-06-07

Não falo português...

Zopas terug uit het niet zo verre Portugal. Leuk vakantieland. Veel cultuur en geschiedenis. Als je niet van kerken en kloosters houden, gelieve zich te onthouden van deze bestemming. Ook wanneer je zwanger bent: de straten gaan omhoog, naar omlaag en terug omhoog. Een basisconditie is wel vereist.

Al dat gekijk en gewandel is ook wel nodig om de nodige calorieën te verbranden. De Portugezen zijn namelijk lekkerbekken: gebakjes en koekjes everywhere…and all day long. Om dan maar te zwijgen van een stevige twany porto of een frisse vino verde. En dan hebben we het nog niet gehad over het eten. Visliefhebbers aller landen, verenig u! Vers en veel, mnjammie…

Het weer daarentegen was niet altijd koosjer. In het begin grimmige bewolking, daarna een stevige portie regenbuien om ten slotte te eindigen met een broeiende zon. Het zuiderse klimaat is ook niet meer wat het is geweest….

143. Alcobaça Mosteiro Sta Maria

21:42 Gepost door dementor69 in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-06-07

MOVIE: PIRATES OF THE CARIBBEAN: AT WORLD'S END

Driemaal is geen scheepsrecht. In een eindeloos verhaal van bijna 3 uren krijg je heel snel het gevoel dat er iets essentieel ontbreekt, namelijk structuur of beter gezegd: een scenario. In een wirwar van scènes en dialogen wordt er geprobeerd een touw te maken van een kluwen. Jammer genoeg blijft het bij proberen. Johnny Depp in geflipte overdrive, Keira Knightley als eeuwige powergirl, Orlando Bloom als overbodige luxe: hun bankrekeningen zullen er wel bij varen. Een gastrol van Chow Yun-Fat en zelfs een cameo van Keith –‘kijk daar: een kokosnoot!- Richards kunnen het tij niet keren. Na een tijdje begin je zelfs meer te letten op de humorpogingen van de lokale Peppi & Kokki, dan op de overdonderende maar o-zo ongeloofwaardige special effects. Deel 1 stond nog borg voor pretentieloos entertainment, deel 2 zwalpte al op de grens van bombasme, deel 3 is een overbodig gegeven. Het wordt tijd dat de zeilen gestreken worden.

 

**

Pirates of the Caribbean: At World’s End

 

01:39 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-06-07

THE POLITICS ARE DANCING

Het wordt eens tijd dat 10/6 voorbij is. Ik ben al die media-toestanden rond de verkiezingen grondig beu. Je kan geen krant open slaan of tv-programma opzetten of één of andere illustere politicus beloofd minder belastingen, meer werk en een beter klimaat. Die klimaathype begint ook lachwekkend te worden wanneer je nu ziet dat alle partijen daar ‘ineens’ een mening over hebben. Een ‘unconvenient truth’ als het ware. Ik ben het ook beu om folders uit mijn brievenbus te halen. Als ik zou geïnteresseerd zijn in politiek, dan haal ik mijn info wel via het internet. Weeral een bos bomen gespaard. De elektriciteit van mijn PC daarentegen zal weer andere klimaatsinvloeden teweegbrengen.

14:03 Gepost door dementor69 in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-06-07

IN HET JAAR 1500...

De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei, en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.

 

Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De baby's waren als laatsten aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken... Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien".

 

Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs".

 

Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt

probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je

schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.

 

In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er

ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds, en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud, en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...

 

Soms konden ze varken krijgen, en dan voelden ze zich heel bijzonder. Als ze bezoekers over de vloer kregen, dan hingen ze hun stuk varken op om op te scheppen. Het was namelijk een teken van weelde als een man spek naar huis kon brengen. Ze sneden dan een stukje af om te delen met de gast, en kauwden gezellig samen op het vet.

 

Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.

 

Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie

zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd,en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden. Vandaar het gebruik van de doodswake.

 

Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, en ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoog leidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel niet rinkelde. En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".

 

Wie zei er ook alweer dat geschiedenis saai was? :o)

20:32 Gepost door dementor69 in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |