28-07-07

01-18-08

Ik beken: ik ben verslaafd aan teasers en trailers.  Voor de goede verstaander: dit zijn korte clipjes die je een voorsmaakje geven van ‘wat er nog moet komen’ in de cinema/bioskoop.  Soms zijn goed gemonteerd en wakkeren ze je interesse aan. Soms verklappen ze heel de clue op voorhand en heb je al geen zin meer om te gaan kijken. 

Dit komt uit de categorie ‘intrigerend’…

23:01 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2008 |  Facebook |

08-06-07

MOVIE: PIRATES OF THE CARIBBEAN: AT WORLD'S END

Driemaal is geen scheepsrecht. In een eindeloos verhaal van bijna 3 uren krijg je heel snel het gevoel dat er iets essentieel ontbreekt, namelijk structuur of beter gezegd: een scenario. In een wirwar van scènes en dialogen wordt er geprobeerd een touw te maken van een kluwen. Jammer genoeg blijft het bij proberen. Johnny Depp in geflipte overdrive, Keira Knightley als eeuwige powergirl, Orlando Bloom als overbodige luxe: hun bankrekeningen zullen er wel bij varen. Een gastrol van Chow Yun-Fat en zelfs een cameo van Keith –‘kijk daar: een kokosnoot!- Richards kunnen het tij niet keren. Na een tijdje begin je zelfs meer te letten op de humorpogingen van de lokale Peppi & Kokki, dan op de overdonderende maar o-zo ongeloofwaardige special effects. Deel 1 stond nog borg voor pretentieloos entertainment, deel 2 zwalpte al op de grens van bombasme, deel 3 is een overbodig gegeven. Het wordt tijd dat de zeilen gestreken worden.

 

**

Pirates of the Caribbean: At World’s End

 

01:39 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-04-07

MOVIE: THE CURSE OF THE GOLDEN FLOWER

In bijna 2 uren wordt de toeschouwer ondergedompeld in een Aziatische mix van Shakespeare en klassieke Griekse tragedies: bedrog, incest, jaloezie, overspel, broedermoord, vaderhaat, moederliefde en oorlog. Zhang Yimou scoort met deze film zeker geen triple: het magistrale Hero balanceerde tussen een ingenieus plot en wervelende actiescènes. De opvolger, The House Of The Flying Daggers, was weliswaar een lightversie ervan maar vertoefde ver boven de cinematografische middelmaat. The Curse Of The Golden Flower bengelt echter op een slappe koord: de typische Oosterse overacting geeft namelijk onze Westerse geest niet de kans om zich 100% in te leven in de getoonde intriges. Maar als troostprijs kan men duimen en vingers aflikken aan de overweldigende decors en dito kostuums, de Verboden stad als adembenemende locatie, het dagelijkse feodale leven in een paleis, de uitgekiende camerastandpunten, de weinige maar subtiele actiescènes en een megaveldslag op het einde. Zo erg was die vloek dan uiteindelijk toch niet.

 

***

 

23:57 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-07

MOVIE: 300

FLM_b168203

 

 

De slag bij Thermopylae is een veldslag in 480 v. Chr. Tussen enerzijds een alliantie van griekse stadstaten met in de vuur euh speerlinie koning Leonidas en zijn 300 Spartanen, anderzijds de perzen onder leiding van Xerxes I. Sin City-tekenaar Frank Miller waagde zich aan een eigen interpretatie. Blockbusterruikend Hollywood kon het zodoende niet nalaten om hier een verfilming over te maken.

De discussie over deze film focuste zich voornamelijk over het feit dat er een loopje werd genomen met de geschiedenis. De criticasters vergeten echter steeds dat dit een verfilming is van een stripverhaal, om maar te zwijgen dat gedurende de voorbije 2500 jaar ook een loopje werd genomen met de geschiedenis. Alleszins, de Spartanen waren de antieke versie van een universal soldier: gebrainwasht, keihard opgeleid, vreesloos, ijzersterk en gedisciplineerd. Een übermensch als het ware. Inderdaad, voordat hij in de pralinesector opdook, stond Leonidas aan het hoofd van een bende anti-wussies.

De film dan. Niets meer of minder een cinematografisch hoogstandje. Monumentale veldslagen, intense close combats, monsterlijke creaturen, afgehakte hoofden en ledematen en een massa bloed. Dit alles gedrenkt in een hard kleurenpalet, snoeiharde muziek, vertraagde beelden en wollige, opzwepende dialogen.

Geen meesterwerk, helaas. Door de keuze van het stripverhaal, verliest de symboliek van het gevecht veel van zijn waarde. Bovendien werken hoogdravende dialogen alleen maar wanneer men dit heel de film volhoudt. Moderne zinsnedes zoals ‘laat me raden…Xerxes?’ of ‘ik heb een kramp in mijn kuit’ verlagen het niveau. Ook de steeds weerkerende verwijzing naar ‘Grieken’ of ‘Griekenland’ is hemeltergend. Ten tijde van het verhaal had men een trits stadsstaten (zoals Athene en Sparta) die, afhankelijk van de situatie, met of tegenover elkaar stonden. Een ééngemaakt volk kon men dit niet noemen, laat staan benoemen. Ten slotte irriteert me de miscasting en voice-over van Aussie David Wenham, die als kers op de taart nog een Braveheart-epiloog mag afhaspelen. En zo kan ik nog een tijdje verder gaan met detailkritiek.

Kortom, een epische film maar dan met kleine e.

 

***

17:11 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-02-07

MOVIE: LETTERS FROM IWO JIMA

iwojima315

Geschiedenis wordt verteld door overwinnaars. En uit oorlogsoogpunt was dit de voorbije eeuw meestal de VSA. Zo vertelde Clint Eastwoord vorig jaar het Amerikaanse standpunt van de Slag om Iwo Jima in Flag of our Fathers. Dat hij ook het gevecht bekijkt uit het oogpunt van de tegenstander strekt hem, als Amerikaan, tot eer. Zo krijgen de Japanse soldaten in Letters from Iwo Jima, een gezicht, een leven. Zo was de ene bakker, de andere een olympisch kampioen. Zo leeft de ene soldaat naar de fanatieke erecode-regels wanneer de andere soldaat een meer realistische kijk op het geheel heeft. Eastwood laveert tussen juist getimede flashbacks, harde gevechtscènes en –soms- een melig intermezzo. De vale kleuren van de film brengen bij tot de grauwe oorlogssfeer maar symboliseren ook het ruwheid van het eiland. De film heeft een dubbele moraal: in deze doldwaze oorlog is iedereen slachtoffer en men is geen held wanneer men nodeloos sterft. Beide zaken zijn nu nog altijd geldig.

 

****

17:41 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-12-06

MOVIE: ERAGON

Het land Alegaesia wordt met harde hand geregeerd door de despotische koning Galbatorix. Het enig wat zijn absolutisme in de weg staat, is de legende dat de uitgestorven Draken ooit zullen herleven. Ergens in het land vind een jongeman, Eragon, een blauw ei. Groot is zijn verbazing dat hieruit een draak komt, dat hij Saphira noemt. Samen met Brom, een mysterieuze dorpsverteller, reist hij af naar de Varden, een groep rebellen die zich schuilhoudt in de bergen. Maar Galbatorix stuurt er zijn leger op af, onder leiding van Durza, een Schimtovenaar. Een beslissend gevecht volgt…

 

Op 15 jarige leeftijd schreef Christopher Paolini het boek waarop deze film is gebaseerd. Een tweede deel volgde en een derde deel zou in de pijplijn zitten. Het succes bleef niet uit en dit viel niet in dovemansoren van filmproducenten. Met veel bombasme werd deze trilogie aangekondigd, The Lord of the Rings indachtig.

 

Ik heb de boek niet gelezen maar hou van film & fantasy. Op internetfora wordt het door ‘kenners’ echter gelijkgemaakt met de grond wegens ‘een eigenzinnige interpretatie’ van het boek. Ik kan en ga me dus niet uitspreken over de juistheid van de verfilmde feiten, hoewel de tegenstanders wel stilaan moeten beseffen dat ‘film’ en ‘boek’ 2 verschillende media zijn. Maar soit…

 

Alleszins, de film is teleurstellend. Het scenario wringt langs alle kanten, de montage ook. De acteerprestaties, buiten deze van Jeremy Irons, zijn bedroevend. Wat John Malkovich en Robert Carlyle daar staan te doen weet ik nog steeds niet. Wel dikke pluim voor de drakenscènes.

 

Kortom: Don’t believe the Hype, believe the Internet!

 

**

 

13:47 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-12-06

MOVIE: CASINO ROYALE

Wanneer Bond pas zijn 00-licensie krijgt, wordt hij naar Uganda gestuurd om een terrorist te schaduwen. Het plan mislukt en hij dient de rest van de organisatie bloot te leggen. Zo komt hij op de Bahamas te weten dat ene Le Chiffre terroristengeld doorsluist en belegd. Wanneer één van deze beleggingen fout afloopt, probeert Le Chiffre het geld terug te winnen via een pokeravond in Montenegro met reusachtige inzetten. Bond zal, in gezelschap van Vesper Lynd, een financiële ambtenaar, deelnemen aan dit toernooi. Het wordt een spel van bluf, gevaar en geweld.

 

Er werd veel geschreven over deze film. Zelfs nog voor er één shot op de pellicule stond. De hoofdrolspeler, Daniel Craig, een blauwogige Engelsman met blonde haren, stond niet op nummer 1 van de Bondfans. Het weze gezegd: ze hadden ongelijk. Hoewel Craig de uitstraling heeft van een Oostduitse sluipschutter, straalt hij arrogantie, spanning en vooral gevaar uit. Met zijn pokerface (wel nuttig met zo’n thema) knokt, springt en schiet hij zich doorheen de film.

 

De makers hebben goed gekeken naar de personages Ethan Hunt (Mission Impossible) en Jason Bourne (Bourne etc.) om een hedendaagse versie van een geheim agent neer te zetten. Het tempo ligt hoog, de gadgets storen niet en de actiescènes zijn verbluffend. Het oude Connery-gevoel komt zelfs bovendrijven wanneer Bond zijn vrouwelijke partner, Vesper Lynd (Eva Green) ontmoet en hun gevoelens tegenover elkaar worden verwoord in spitse dialogen. De film heeft echter wat teveel product placement en een paar rare plot-/montagewendingen, daarom geen 5 sterren.

 

Casino Royale is een spannende actiefilm en vormt een stevige basis om James Bond de 21e eeuw binnen te loodsen.

 

****

 

23:05 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-10-06

MOVIE: PERFUME - THE STORY OF A MURDERER

Parijs, begin 18e eeuw. In een onwelriekende omgeving wordt Jean-Bpatiste Grenouille ongewenst op de wereld gebracht. Hoewel hijzelf geen lichaamsgeur heeft, heeft hij een ongelofelijke reukzin. Via zijn werk in een leerlooierij komt hij in aanraking met de wereld van parfums. Vanaf dat moment gaat hij obsessief op zoek naar de creatie van de ultieme geur. En dit ten koste van alles.

 

De boek en de film. Een dualiteit die steeds in het voordeel speelt van het boek. Een boek geeft namelijk aan ieder van ons de kans om een eigen interpretatie te geven aan woorden, gevoelens, uitdrukkingen en sferen. Bij een film gebeurt dit door de visie van de regisseur, de muziek, de decors, de kostuums, de acteerprestaties,… Zovele x-factoren die niet kunnen tippen aan het persoonlijk inlevingsvermogen bij een boek.

 

Wanneer Het Parfum eind jaren 70 op de boekenmarkt kwam, moest men dit lezen. Men werd als het ware in het verhaal getrokken waar de woorden als geurlijnen uit het papier kwamen. Een verfilming kon niet uitblijven. Maar dit was buiten de waard gerekend, in dit geval twee: de schrijver Patrick Süskind was lang niet happig om de filmrechten te verkopen en alle regisseurs haakten af op de ‘onverfilmbaarheid’ van het verhaal.

 

Laat het nu net een Europese productie zijn die een – los het ons direct zeggen – zeer verdienstelijke poging heeft gedaan met de verfilming van het boek. Het plaatje klopte volledig door de sfeerschepping via woordeloze beelden,  prachtige decors en tempowisselingen. De lichte aanpassingen aan het originele verhaal (het aantal geuren in een parfum, het aantal dagen/weken in de grot, de tijdsprong aan het begin, …) werken niet storend. Het is nu éénmaal een ander medium. Anders had Lord of the Rings nooit verfilmd kunnen zijn geweest. Een paar minpuntjes (een inspiratieloze Rickman, het non-tempo in het begin van de Grasse-periode, Spencer Tunik-event op het einde,…) konden het kijkgenot niet bederven.

 

Je kan en mag deze film eigenlijk alleen gaan bekijken als het boek hebt gelezen. Anders geniet je hier niet van. Alleszins niet ten volle. Dan blijft het een film met een reukje aan.

 

****

FilmSite

IMDB

 

17:11 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-10-06

MOVIE: HARD CANDY

De twee protagonisten, Jeff Kohlver, een volwassen man, en Hayley Stark, nauwelijks een puber, ontmoeten elkaar in een chatroom. Na een afspraak in een koffieshop belanden beiden in het huis van Kohlver. Die blijkt een fotograaf te zijn met een voorkeur voor jonge modellen. Juist wanneer hij denkt zijn ‘slag’ te kunnen slaan, wordt hij gedrogeerd en ontwaakt hij vastgebonden op een stoel. Zijn ultieme nachtmerrie wordt waarheid…

 

Het uitgangspunt klinkt bekend: pedofilie. Maar snel slaat dit om tot het omgekeerde. Wel origineel, weinig realistisch…of toch wel? HARD CANDY werd geselecteerd voor het Sundance Festival. Misschien omwille van het ongewone scenario, de snelle montage of de cinematografie in het algemeen. Alleszins, als man begin je jezelf wel heel hard in te leven in de acteerprestatie van Patrick Wilson tijdens de cutting part. Het is tevens ongelofelijk dat de hoofdrolspeelster Ellen Page in het ‘echte’ leven reeds 19j is, want zelfs in haar rol als 14-jarige ziet ze er nog jonger uit. Soms is haar personage net té slim maar dit moet je er maar bijnemen. Een ‘bevreemde’ film waarnaar je toch blijft kijken. Want zou hij ‘het’ uiteindelijk gedaan hebben?

 

***

hard_candy_clip

 

01:44 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-07-06

Movie: CARS

Lightning McQueen is een verwaande racewagen. In aanloop tot zijn grootste race, geraakt hij verzeilt in een klein ingeslapen dorpje naast de Route 66, Radiator Springs. Omdat hij bij een politieachtervolging het openbaar domein heeft beschadigd, wordt hij door de plaatselijke rechter, Doc Hudson, veroordeeld tot het herstellen van de toegangsweg. Tijdens deze werkperiode probeert het vertrouwen te winnen van de inwoners om zo terug op de racepiste te geraken.

Deze film is eigenlijk een remake van –of alleszins geïnspireerd op- Doc Hollywood, een Michael J. Fox-vehicel uit begin jaren ’90. De stemmen zijn goed gecast en de mimiek van de auto’s is fantastisch geënt op de ‘echte’ acteurs. Zo is Owen Wilson de vleesgeworden verwaandheid wiens personage een naamknipoog doet naar de acteur/hobbyracer Steve McQueen. Paul Newman -ook ooit een hobbyracer- is op zijn beurt ideaal als de mompelde, bezadigde dokter/rechter/ex-coureur. Maar ook de andere nevenpersonages zijn de moeite. Mijn favoriet is

Luigi, de Italiaanse bandenfreak ('Luigi follow only the Ferrari').

Cars is een film boordevol moraal, dubbele bodems maar biedt vooral veel kijkplezier. Yeah, Pixar rules!

CCCCD

08:49 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-07-06

Movie: X-Men 3_The Last Stand

 

Wanneer een geneesmiddel wordt ontdekt voor het neutraliseren van het X-mutantengen, trekken de voormalige partners, Magneto en Professor Xavier, hun eigen grenzen in deze morele kwestie. Zo richt Magneto de Brotherhood op, die de oorsprong van het geneesmiddel, een jonge mutant, in handen wil krijgen. Xavier probeert op zijn beurt een wedergeboren Jean Grey onder controle te krijgen…vooraleer haar alter ego Phoenix opstaat en zich keert tegen iedereen.

 

X-men 3: The Last Stand vormt het (voorlopige) sluitstuk van een boeiende trilogie. Hoewel niet zo inventief als de verfilming van de comic Sin City, krijg je -net zoals bij Blade of –hopelijk binnenkort- bij Spiderman, een drieluik die de moeite waard is om te zien (dit in tegenstelling tot The Matrix).

X-men 3 heeft weliswaar niet dát randje om een waardig einde te zijn. Té veel personages met té weinig diepgang in té korte speeltijd vormen een donkere vlek op dit exemplaar. Hopelijk creëren de te verwachten spin-offs, zoals Wolverine, geen volledige zwarte kleur op deze comic-reeks.

 

CCCDD

 

00:17 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-06-06

Movie: Freedomland

Brenda Martin (Julianne Moore), een blanke vrouw, wandelt met bebloede handen de Eerste Hulp in Dempsy, New Jersey binnen en beweert dat ze het slachtoffer was van een carjacking op een verlaten terrein tussen de sociale woonwijken van Dempsy en de arbeidersstad Gannon. Een zwarte man heeft haar auto heeft gestolen met haar vier jaar oude zoon op de achterbank. Inspecteur Lorenzo Council (Samuel L. Jackson) heeft zijn bedenkingen bij Brenda's verhaal, maar start toch een onderzoek waarbij hij hulp krijgt van een groep moeders die naar verdwenen kinderen zoeken. Dit onderzoek krijgt tegenwerking van Brenda’s broer, een politie-inspecteur in Gannon, die een grootschalige actie opzet in het 'zwarte' Dempsy.Al heel snel wakkert dit gebeuren de smeulende raciale spanningen tussen beide steden aan.

Ik was teleurgesteld in Freedomland. Onnodige slow-motion, ellenlange dialogen, een opeenstapeling van topics en slecht acteerwerk. Samuel L. Jackson blonk uit in enerzijds constant God te prijzen, anderzijds geregeld ‘kiss my black ass’ te zeggen. Moore kon, ondanks een hoop gehuil en gejank, op geen enkel moment overtuigen in haar rol van getormenteerde moeder. Het geheel is zo chaotisch en onsamenhangend gemaakt dat ik op geen enkel moment in de film kwam. Eigenlijk zit je de hele film (ruim 2 uur) te wachten op een clue dat je eigenlijk van heel ver ziet aankomen en dat je zodoende teleurgesteld achterlaat.

Next please…

CCDDD

00:28 Gepost door dementor69 in Film | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |