13-04-07

STAGE: Wim Helsen 'Bij mij zijt ge veilig'_PartyCentrum De Zaete (Yerseke)_ 7/4/2007

Een Vlaming gaan bekijken in Nederland. Dat komt ervan wanneer de man in kwestie wereldberoemd is in eigen land met uitverkochte zalen als resultaat.

Wim Helsen dan. Ik had er eerst geen goed oog in. Zijn ‘Apaus’-typetje in Comedy Casino kon mij absoluut niet bekoren. Zijn ‘Vrienden-van-de-Poëzie’-typetje echter wel. En laat nu net dit typetje zijn dat je te zien en te horen krijgt in ‘Bij mij zijt ge veilig’.

 

Helsen mag men niet catalogeren onder standup-comedy. Hij debiteert een monoloog dat uitblinkt in absurditeit en surrealisme. Een blijkbaar onsamenhangend verhaal over een naakte Bosjesman Rudi (alleen getooid met witte sportsokken), de in salamanders veranderde mensheid en de invasie van 12000 Luxemburgers, wordt afgewisseld met demagogische speeches over de bescherming van de president (hijzelf!) en constante verwijzingen naar de aanwezige vrouwen dat zij hem ‘deemoedig’ mochten pijpen’.

 

Het is ongelofelijk hoeveel zijsprongen hij maakt. En nog ongelofelijker hoe hij terugkeert naar de essentie van zijn verhaal. Na 1,5u was het afgelopen: de tijd was gewoon voorbij gevlogen. Dikke pluim Wim!

 

****

16:02 Gepost door dementor69 in Podium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-07

STAGE: Alex Agnew 'Morimos Solamente'_CC Merksem (A'pen)_30/3/2007

Nadat hij jarenlang elke Vlaamse zaal had geteisterd met zijn debuutshow Ka-Boom, staat Alex Agnew terug op het podium met de opvolger Morimos Solamente. Zwarten, Marokkanen, vrouwen, nazi’s, gehandicapten: alles wordt taboeloos door de mangel gedraaid. Geregeld overschrijdt hij een morele grens maar dit zal hem een zorg zijn. De ontelbare keren dat hij tegen het thuispubliek ‘losers’ of ‘fuck you’ zegt, is niet meer te tellen. Als het publiek reageert, anticipeert hij heel snel in een improvisatie waar hij zelf het einde niet van ziet. Herkenbaar zijn zijn dagdagelijkse voorvalletjes zoals de werking van de VAB-helpdesk of het avondwinkelen in de supermarkt. Zijn Duitstalige sneer aan Hitler is dan weer indrukwekkend te noemen. De lachspieren van de aanwezigen worden ruimschoots getraind tijdens deze show. Eén minpunt: 2u non-stop stand-uppen is té lang om geconcentreerd te luisteren. Materiaal schrappen of pauze inlassen is de boodschap.

 

****

 

img_0243_00

 

00:14 Gepost door dementor69 in Podium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-03-07

STAGE: Kommil Foo 'Spaak'_CC De Mol (Lier)_29/3/2007

Van de capriolen van de gebroeders Walschaerts heb ik al kunnen genieten in 2003 en euh 2003. Maar ook met hun laatste productie, ‘Spaak’, is het weer van dat: kwaliteit van de hoogste plank. Een mix van cabaret, absurdisme, mimespel, slapstick, liedjes en verhalen. De ingrediënten zijn altijd hetzelfde, de verhoudingen vernaderen. Zo is ‘Spaak’ meer visueel en minder auditief, is het podium leger dan ooit en zo staat Raf nu meer in de zangspot. De rode draad? Liefde en vooral verloren liefde en het verdriet er rond. Het verhaal wordt omgekeerd ingezet, maffe teksten met diepgang worden op je afgevuurd, een klassieke resto-scène wordt door de mangel genomen,… Bij hen lijkt het allemaal zo eenvoudig. Een welverdiende bis met 'meester Frank' was het dessert. Kommil Foo: op eenzame Vlaamse hoogte.

 

****

03.15 kommil foo

 

22:49 Gepost door dementor69 in Podium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-12-06

STAGE: DENIS NOWÉ_Arenbergschouwburg (A'pen)_30/11/2006

Op de tonen van ‘Sympathy for the Devil’ kwam Denis Nowé zich installeren voor een halfvolle zaal. Getooid met een Laura Lynn-T-shirt, lokte dit bij hem de opmerking uit dat het vanavond een ‘speciale avond met mythische proporties ging worden’. Deze wollige woorden doen de man geen eer aan want hij is/speelt een timide persoonlijkheid die uitblinkt in ‘puntdichten’. Een puntdicht is een kort en grappig gedicht. In in zijn theatershow ‘Mooie meisjes duren niet lang’ gaat dit over ‘liefde, romantiek, erotiek en sex’.

 

Tussen de gedichten vertelt hij anekdotes, soms flauw, soms grappig. Hij legt zijn West-Vlaamse roots onder de loep en steekt de draak met de Vlaamse schlagers wanneer hij een ‘non-liefde-versie’ maakt van Tura’s ‘Eenzaam zonder jou’. In zijn perikelen rond zijn (vermeende?) vrouw, ex-vrouw, zwarte vriendin, zocht Nowé steeds het randje op om dan…op het laatste…dit steeds te overschrijden.

 

Nowé moet het hebben van zijn spitsvondigheid, zijn intonatie, zijn onschuldige en melige blik. Maar op de momenten dat er reactie en interactie is met het publiek, valt hij uit zijn rol en kan er zelfs een hartelijke lach vanaf. Zeker wanneer het vrouwelijke deel van het publiek, na een portie gniffelen en lachen, stilaan genoeg krijgt van zijn ‘vrouwonvriendelijke gedichten’ en hierop begint te reageren. Als toemaatje geeft hij aan de aanwezigen daarom nog een reeks ‘liefdevolle gedichten’ mee.

 

Als je naar hem ga kijken en luisteren, mis je soms het snelle tempo en dito hoogtepunten van een bvb. Alex Agnew, maar je geniet des te meer van de Nederlandse taal. Op zo’n momenten vind je zelfs je moedertaal ‘cool & hip’

 

***

 

Ik mis je

 

Ik mis je zo, ik mis je zo

Ondraaglijk is het haast

Reeds drie maal gooide ik een bijl

En steeds zat ik ernaast

 

 

Pompoenen

 

telkens ik de buurvrouw zie

als ze ligt te zonnen 

dan denk ik wat is halloween

dit jaar weer vroeg begonnen

 

 

Onderscheid (Liefde maakt geen onderscheid)

 

Zul je altijd van me houden

Heb je dan nog alles voor me veil

Zelfs al word ik zo nen ouden

Dat ik schud en beef en kwijl

 

En word ik ooit incontinent

Blijf ik dan nog steeds jouw vent

Als ik 's ochtends bij 't ontbijt

Je hele keuken onderschijt

 

 

Mijn vrouw is weg

 

ik heb veel leed gehad

want mijn vrouw heeft me verlaten

'k was bang voor 't zwarte gat

ik was in alle staten

 

maar ik heb een nieuw vriendinnetje

nu is alles weer ok

het is een negerinnetje

dat zwarte gat, dat valt best mee

11:08 Gepost door dementor69 in Podium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |